Orhan Gencebay
Sene 2000…Bursa Alkoçlar Otel’inde müzik yapıyorum.Turizimciler için güzel sayılan bol karlı bir günde;otelin lobisinde beş çayını yudumlayıp,pencereden kayakçıları seyrederken,lobide bir hareket sezdim ve o tarafa yöneldim.Gördüm ki Orhan Gencebay,onu sevenlerle resim çektiriyor,tanışıyor,sohbet ediyor.onu yalnız kalıncaya kadar bekledim ve ilk fırsatta yanına gittim.Elimi sert bir şekilde sıktı ve hoş geldin dedi.Hemen söze girdim;sizinle tanışmak yada resim çektirmek için gelmedim dedim.Çok şaşırdı ve hayrola,o zaman niye geldin dedi.Sadece teşekkür etmek için geldim dedim…Yıllardır sizin şarkılarınızı çalıp söyleriz,kimbilir telif borcumuz ne kadar çoğaldı ödeyebilirmiyiz acaba? Diye espiri yaptım.
Önce kim olduğumu sordu,ismimi duyunca,beni hatırladığını,bir zamanlar taverna dalında kasetlerimin liste başında olduğunu söyledi.Şarkılarını her zaman okuyabileceğimi bir teşekkürün yeterli olduğunu ve yanına gidipte bunları konuştuğum içinde o bana teşekkür etti.Tekrar tokalaşıp ayrıldık…